من در کودکی چندتا نویسنده موردعلاقه داشتم، که هر چی (واقعا هر چی) مینوشتن رو میبلعیدم. اون زمان این کتابها صرفا قصهای برای خواب و راهی برای فرار به دنیای جذاب و رنگی بودن، ولی الان میبینم چقدر روی شخصیت و رشدم تاثیر گذاشتن. در کل کتابهایی که برای کودکان نوشته میشن به نظرم به شدت کلیدی و حساسن و باید همینطور هم باهاشون برخورد بشه. وقتی به سالهای کودکیم فکر میکنیم دهها دوره مختلف، هر کدوم با علاقهمندیهای مختص خودشون یادم میاد. برای همین مجبورم بخشبخش کنم. میتونم بگم که در سالهای اول دبستان شل سیلوراستاین (ما طرفداران فاب بهش میگیم عمو شلبی)، دکتر سوس و رولد دال تاثیر غیرقابل انکاری روم داشتن.
